Всякие вещи

Vanalles

Я вернулся в Голландию
Ik ben terug in Nederland

Hoi blog! Daar ben ik weer! Ik zocht net mijn blog weer eens op en kwam tot de ontdekking dat ik sinds halverwege april niks meer op de blog heb gezet! :O Daarom nu even een post om mijn belevenissen van de laatste tijd op een rijtje te zetten.

2 mei ben ik teruggekomen naar Nederland. Tussen mijn laatste blogpost en deze datum heb ik tentamens gehad, hebben we de kroning live bekeken vanuit Petersburg en hebben we 1 meidemonstraties gezien.
Allereerst de tentamens: deze verliepen goed en ik heb ze allemaal gehaald! Het enige tentamen dat minder goed liep, was het tentamen van kunstgeschiedenis, maar dit kwam meer door de warrige docent, die alle studenten een 1-op-1 presentatie wilde laten geven en vervolgens hen nog overhoorde over wat schilderen. Gevolg was dat het tentamen gruwelijk uitliep, omdat iedereen op elkaar aan het wachten was...
30 april hadden we onze laatste drie tentamens. Toen deze voorbij waren, werd het programma officieel afgesloten met champagne, fruit en gebak. Daarna hebben we op het NIP live de kroning gezien, terwijl we onderhand op de door ons bestelde pizza's aan het wachten waren. Toen deze er na twee uur nog niet waren, hebben we de koerier gebeld om te zeggen dat we die pizza's niet meer hoefden.
1 mei is in Rusland een feestdag: het is namelijk de Dag van de Arbeid! De dag begint met dé demonstratie om half 11. Deze begon op Plosjjad Vosstanija, dus bij mij om de hoek. In de anderhalf uur durende demonstratie liepen zowel vakbonden als politieke partijen mee. Grote groepen, zoals die van Verenigd Rusland (momenteel de grootste partij in de Doema), waren onderverdeeld in de verschillende rayons van de stad.
Werkelijk iedereen liep mee, van Verenigd Rusland...

...en de Communistische Partij van de Russische Federatie...

...tot kleine linkse splinterpartijtjes...

...en extreem-rechtse partijtjes, waarvan ik weiger een foto hier te plaatsen.

En 2 mei was het helaas dan weer gedaan met de pret! Al een paar dagen lang was ik bezig met dingen in het koffer te gooien, maar op 2 mei ging toch nog even snel het grote geschut de koffer in. Tegen een uur of 12 (als ik me goed kan herinneren) reed de taxi voor die ons naar het vliegveld bracht. Daar troffen we de rest van onze groep en binnen enkele uurtjes waren we weer in dat saaie Nederland, waar we werden opgewacht door vrienden en familie.

In de dagen erna maakte ik een korte tour langs familieleden en heb ik in totaal drie keer een selectie (300 foto's) van al mijn foto's (1000+) laten zien, veel verteld en meegenomen geschenkjes uitgedeeld.
Een bliksembezoek, dat was het, want op 9 mei, de Dag van de Overwinning, stond ik in Leiden, om 4 uur 's ochtends op de Lammermarkt te wachten, want ik ging naar...

Белград
Belgrado

Inderdaad, Belgrado. De hoofdstad van Servië. Uitgaanshoofdstad van de Balkan, naar verluidt. Lekker weer, goedkoop eten. You know the drill.
Om 4 uur stond ik dus op de Lammermarkt, hier zouden we - de leden van MOST die meegingen, het was immers onze jaarlijkse studiereis - elkaar treffen en dan met een bus naar vliegveld Eindhoven gaan. Vanaf dit vliegveld gingen we met een vlucht van WizzAir naar Belgrado, waar we tegen de middag aankwamen.
Nu zal ik niet veel woorden slijten aan Belgrado, want anders wordt deze post veel te lang, maar hier is een korte samenvatting van de reis:
We zaten in Green Studio Hostel, een leuk hostel vlakbij het trein- en busstation, onderaan één van de heuvels waarop Belgrado is gebouwd. De eerste dag sleepte een van de receptionisten ons - min of meer tegen onze wil in - door de stad, omdat hij vond dat wij per sé meteen moesten sightsee-en, voordat we even mochten uitrusten. Hij liet ons het oude hoofdkwartier van het Joegoslavisch leger zien, dat gebombardeerd is door NAVO-troepen in 1999. Verder liet hij ons de kerk van St. Sava zien.
De dag erna liepen we met een professionele gids door het centrum. We bezochten enkele kerken, het enorme fort (Belgrado was lang een grensstad én ligt op het punt waar twee rivieren samenkomen én ligt op een heuvel, dus waarom maak je er dan geen fort?), het militair museum etc. en zagen zo het hele centrum wel zo'n beetje. De dag daarna bezochten we het Joegoslavisch Museum en het Mausoleum van Tito. Dag erna: dierentuin. Die dag daarna zijn we naar Zemun geweest, dit was ooit een apart dorpje, maar is onderhand opgeslokt door Belgrado. In het plaatsje ligt de zgn. Millenniumtoren, die op een heuvel ligt met geweldig uitzicht over de stad. De volgende dag zijn we naar het stadje Novi Sad geweest: dit stadje is de hoofdstad van Vojvodina, een provincie van Servië en heeft o.a. een indrukwekkend fort. De dag daarna was alweer de laatste volle dag, waarop we naar de Nederlandse Ambassade zijn geweest en ik daarna souvenirs ben gaan kopen. 's Avonds was een afscheidsdiner.
En hier wat foto's:

Gebombardeerd legerhoofdkwartier in Belgrado

Kerk van St. Sava

Fort van Belgrado

Graf van Tito

Uitzicht op Belgrado vanuit Zemun

Millenniumtoren in Zemun

Novi Sad

Fort van Novi Sad

И новые планы!
En nieuwe plannen!

En nu ben ik weer in Nederland. Althans. Voor nu. Want... 29 juni vertrek ik weer! Ik ga dan meedoen aan een project in Novgorod. Dit project wordt georganiseerd door de universiteit in samenwerking met het NIP en duurt twee weken. Het houdt in dat ik mee zal doen aan de opgravingen in Novgorod en lezingen en excursies krijg om zo meer over de stad te weten te komen! Gaaf toch?
Misschien neem ik mijn laptop mee, dus misschien wordt mijn volgende post in Novgorod geschreven ;)

Музеи

Musea

Petersburg is een stad van musea. Musea vind je hier werkelijk overal: sommige kerken zijn veranderd in musea tijdens de Sovjettijd, bijna alle paleizen ook en daarnaast vind je in hoofdstraten, maar ook in zijstraten of steegjes nog de meest gekke musea. Zo kun je in Petersburg naar het Broodmuseum, het Grammofoonmuseum, het Dromenmuseum (dat vernoemd is naar Freud), het Kattenmuseum en kun je kiezen uit maar liefst twee erotische musea.

Ikzelf ben in de laatste maanden in een hoop musea geweest. (Nog) niet in de bovenstaande musea, maar wel in de volgende (sommige heb ik al eerder genoemd op deze blog, maar horen hier natuurlijk wel in het lijstje!):
Hermitage, Russisch Museum, Joesoepovpaleis, Spas-na-Krovi, Isaakkathedraal, Petrus-en-Paulusfort (met Petrus-en-Pauluskathedraal en Troebetskoj-bastion), de Keizerlijke Marmerfabriek, het Zoölogisch Museum, de Kunstkamera, de Smolnyjkathedraal, Museum van de Petersburgse Avant-garde, Museum van de Verdediging van Leningrad, het park van Pavlovsk (is een 'museum-natuurgebied'), het Stieglitz-museum en het Etnografisch museum.
...een heleboel dus en ik hoop nog voordat ik weg ga hier een paar musea aan toe te kunnen voegen! ;)
(verder ben ik in Moskou, waar ik nu al twee keer geweest ben - ons studieprogramma voorziet in twee uitstapjes: een naar Moskou en een naar Novgorod -, ook nog in wat musea geweest: de kerken in het Kremlin, het Historisch Museum en de mooie Tretjakov Galerij).

Maar in deze post wil ik het hebben over een van deze musea:

Het Stieglitz-museum
Mijn reisgids gaf aan dat dit museum een echt must-see was en omdat één van onze docenten het tijdens college aanraadde, wilde ik er toch wel eens naartoe.

Het Stieglitz

En het was ook een mooi museum! Alleen: het was een beetje moeilijk om binnen te komen! Het gebouw doet tevens dienst als kunstacademie, dus is er een 'goed' bewaakte ingang, die bestaat uit een poortje en een omaatje in een hokje die dat poortje bedient. Het omaatje wilde weten waarvoor we kwamen. We (een vriendin en ik) zeiden dat we voor het museum kwamen, dat wij studenten waren en naar binnen wilden. Het omaatje sputterde tegen (vorig jaar heeft zij dezelfde vriendin ook ruwweg geweigerd binnen te laten), maar gelukkig kwam er vanuit het gebouw een man aan die het omaatje dwong het poortje voor ons te openen. We konden naar binnen!
Voordat ik verder vertel wat we daarna deden, moet ik even kort uitleggen wat het Stieglitz voor gebouw is. Het Stieglitzmuseum werd in 1878 gebouwd door baron Aleksandr Stieglitz en was bestemd voor studenten van de school voor Industrieel Ontwerp. In het gebouw stelde hij voorwerpen ten toon die als inspiratiebronnen voor de studenten konden dienen. Daarnaast liet hij elke zaal beschilderen in telkens een andere stijl, dit ook ter inspiratie van de studenten. De revolutie van 1917 moest natuurlijk weer roet in het eten gooien: de collectie van het Stieglitz werd voor het grootste deel aan de Hermitage geschonken, de muren werden voorzien van een laag grijze verf en het instituut tijdelijk gesloten. Tegenwoordig is het Stieglitz een onderdeel van de kunstacademie. Studenten werken mee aan het herstellen van de originele beschilderingen van het museum, wat voor hen natuurlijk ongelooflijk mooi werk moet zijn!

Enfin, wij waren dus eindelijk in het museum. We zochten het museum, vonden het en besloten om eerst een kijkje in de rest van het gebouw te nemen, voor zover dat kon. We vonden een enorme hal, waar aan de muren nagemaakte Grieks/Romeinse beeldhouwwerken hingen. En studenten die deze na aan het tekenen waren voor hun colleges. Er lagen stapels van doeken tegen de muren, allen voorzien van de naam van een student en een datum en af en toe een opschrift als "Убери, убью" ("Ruim dit op en ik vermoord je!").

Uiteindelijk gingen we dan het museum in. Bij een kassaatje betaalden we 40 Roebel (1 euro) en we mochten het museum in. Het museum was klein en helemaal volgestouwd met kunstvoorwerpen, afkomstig uit verschillende landen en verschillende tijdperken. Eén kast was helemaal volgepropt met Delfts blauw. Een paar zalen waren kennelijk al gerestaureerd: de plafonds waren prachtig beschilderd!

Город княгини Ольги: Псков

De stad van vorstin Olga: Pskov

In mijn vorige post had ik jullie beloofd nog iets te gaan schrijven over Pskov, de stad waar ik vorig weekend met een vriendin verbleef. Helaas heeft deze post wat vertraging opgelopen, maar hier is 'ie dan toch!

Na een dagje buiten de stad doorgebracht te hebben, was het dan zaterdag tijd om de stad Pskov zelf te bekijken. We stonden vroeg op, want om 17u zouden we met een busje terugkeren naar Petersburg (de busrit duurde 4,5 uur).

Pskov behoort tot de oudste steden van Rusland: de stad wordt al in de kronieken vermeld in 903, wanneer een Kievse prins de tot het orthodoxisme bekeerde vorstin Olga trouwt. Deze St. Olga was in de buurt van Pskov geboren en wordt daarom in de stad nog flink vereerd: in elke kerk in de stad (en dat zijn er heel wat!) vind je wel een icoon van deze heilige.

St. Olga

In de 12de en 13de eeuw maakte de stad soort van deel uit van de Novgorodse Republiek, maar behield wel het recht eigen prinsen te verkiezen. Nadat de stad in 1241 voor een paar maanden bezet wordt door Duitse kruisvaarders (om vervolgens door Aleksandr Nevskij bevrijd te worden), kiest de stad de Litouwse prins Dovmont tot vorst. Onder diens bewind krijgt de stad uitgebreide verdedigingswerken en wordt het kremlin van de stad uitgebreid (de uitbreiding heet ook nog steeds 'Stad van Dovmont').
Pskov wordt langzaamaan steeds zelfstandiger, sluit zich aan bij de Hanze-liga en in 1348 erkent Novgorod haar onafhankelijkheid. De nieuwe Pskovse Republiek heeft eenzelfde staatsindeling als Novgorod: de republiek wordt door een gekozen prins geleid, maar deze prins heeft in feite enkel de functie van legeraanvoerder. De hoogste beslissingen worden genomen door de вече (vetsje), een volksvergadering die op elk willekeurig moment bijeen kon worden geroepen. Zij verzamelden zich dan naast de enorme Drie-eenheidkathedraal in het Kremlin.

Zo moet het kremlin eruit hebben gezien: links de kathedraal met daarvoor de tribunes van de vetsje en rechts de Stad van Dovmont

Gedurende haar onafhankelijkheid wordt de stad vaak belegerd: andere Russische staatjes zien de stad als een poort naar Europa, Europa ziet het als een westelijk bastion van de Russen. De stad bouwt daarom enorme verdedigingswerken en wordt bijna onneembaar: in de 15de eeuw doorstaat de stad alleen al 26 belegeringen!
Aan de onafhankelijkheid komt een eind wanneer de republiek door Moskou geannexeerd wordt in 1510. Nobelen werden gedeporteerd en aan het 'democratisch' systeem komt een einde.
Wanneer als gevolg van de Noordse Oorlogen de grens naar het westen verschuift, verliest de stad haar strategische functie en raakt zij in verval. Tijdens de Februarirevolutie doet de tsaar in Pskov troonsafstand en onder Sovjetbewind worden veel in verval geraakte bouwsels gesloopt en vervangen door nieuwe gebouwen.

Voor de toerist biedt de stad veel interessante bezienswaardigheden. Het hoogtepunt is natuurlijk het Pskovse kremlin, wat door de locals кром (krom) wordt genoemd. Het kremlin ligt op het punt waar twee rivieren samenvloeien en wordt gedomineerd door de enorme Drie-eenheidkathedraal. Dit monstrueuze gevaarte is lang en smal en binnenin de kerk word je geconfronteerd met enorme zuilen en bizar hoge plafonds. Verder kun je het kremlin rondlopen, de opgravingen in de Stad van Dovmont bekijken en één van de torens beklimmen (je krijgt dan een zaklampje mee, omdat het pikkedonker is in de toren!). Tot slot kun je een klein museumpje bekijken, dat naast wisselende tentoonstellingen, het paleis van de 'burgemeester' van de stad onder het Moskouse bewind toont.

Kathedraal

Uitzicht op het kremlin vanuit één van de torens. Links de bevroren rivier, rechts de kathedraal en daarvoor de opgravingen in de Stad van Dovmont

Verder ligt in de stad het Мирожский Монастырь (Mirozjskij-klooster). Dit eeuwenoude klooster bevat - naar verluidt - de mooiste fresco's van heel Rusland. Helaas is het ons niet gelukt dit klooster te bezichtigen, dus verder kan ik hier niet veel over vertellen.
Tot slot bevinden zich in de stad heel veel kerkjes. Deze maken het heel aangenaam om doelloos door het stadscentrum te slenteren: je komt altijd wel een nog onbekend oud kerkje tegen!

Een kerkje

Helaas moesten we zaterdag om 17u weer weg. Met een Ford-busje van de maatschappij Auto-Graf (goed gekozen naam, overigens :P) reden we over de met kuilen bezaaide wegen van Rusland richting Petersburg. Het busje was voorzien van een tv-tje, waarop de film Золотой Телёнок ('Het Gouden Kalf') werd vertoond. Dit is de verfilming van een boek van het schrijversduo Ilf en Petrov, dat ik gelezen heb. Het spreekt voor zich dat ik tijdens de rit heb genoten van de film (het moet opgemerkt worden dat het landschap van deze streek na een half uur wel redelijk eentonig wordt: berkenbossen, velden, sneeuw...).