Любит наш народ...

Ons volk houdt van...

Zo blog, dat is alweer lang geleden! Hang je hier nog steeds rond? In dit hoekje van het internet? Kom, laat ik even het stof van je af blazen. Goh, dat jij hier nog steeds zo zit, niet iets anders bent gaan doen in de tijd dat ik je zo verwaarloosd heb. Sorry daarvoor. Ik had het druk.
Waarmee? Vraag je je af. Nou, beste blog, ik had beloofd je mee te nemen naar Novgorod, weet je nog, voor die opgravingen. Maar ik heb je thuis gelaten. Ik kan je vertellen dat de opgravingen heel leuk waren en we veel hebben gevonden, maar helaas geen berkenbastteksten.
En daarna ging ik naar Schotland. Toen heb ik je weer thuis gelaten. Want Schotland is toch geen Oost-Europa?

Maar goed, blog, nu ben ik er weer! Dat je me gemist hebt, staat buiten kijf. Maar nu ben ik er weer. Stop maar met huilen. Kom, kom. Droog die tranen.

Ik ben er weer, want ik heb goed nieuws! Begin van deze week heb ik na lang in spanning te hebben gezeten, dan eindelijk gehoord dat ik volgend jaar, net als vorig jaar, weer drie maanden in Sint-Petersburg mag verblijven! :D Dit keer zal ik echter niet daar zijn als student, maar als stagiair zal ik werken bij het Nederlands Instituut! Ik heb er al ongelooflijk veel zin in!

En om dat te vieren: een liedje! Een liedje van één van mijn favoriete Russische bands: Leningrad. Deze band maakt ska en staat ook bekend om het veelvuldig gebruik van мат, wat een verzamelnaam is voor 'onpubliceerbare scheldwoorden'. In dit liedje zit er één en die is weg gebliept.
Het liedje geeft een ongenuanceerd beeld van wat de Russen allemaal leuk vinden. Geheel in de stijl van Leningrad. Enjoy!

Tekst:

Стас Михайлов, Жанна Фриске, из бетона обелиски,
К манной каше две сосиски, любит наш народ.
Чтобы потолок был низкий, силиконовые сиськи,
К Жигулям – литые диски! Любит наш народ!

Припев:
Любит наш народ всякое говно!
Всякое говно любит наш народ!
(2 раза)

Если рок, то лучше русский, чтобы больше страз на блузке,
И чтобы вход в метро был узким, любит наш народ!
Сериалы про бандитов, просто так набрать кредитов,
Музыку в 140 битов, любит наш народ!

Припев.

Песни чтоб из Магадана, телевизор у дивана,
Водку закусить бананом любит наш народ.
Пиво Балтика девятка, на газоне вырыть грядку,
В Турцию слетать на *** любит наш народ.

Припев.



En de vertaling:

Stas Michajlov, Zjanna Friske, obelisken van beton,
Twee worstjes bij je griesmeelpap, daar houdt ons volk van.
Dat het plafond laag is, siliconentieten
Op je Zjigoeli gegoten velgen! Daar houdt ons volk van.

Refrein:
Ons volk houdt van wat voor schijt dan ook!
Van wat voor schijt dan ook, houdt ons volk!
(2 keer)

Als rock, dan beter Russische, dat er meer glimmende dingetjes op je bloesje zitten,
En dat de ingang naar de metro nauw is, daar houdt ons volk van!
Series over bandieten, zomaar kredieten verzamelen,
Muziek met 140 beats per minuut, daar houdt ons volk van!

Refrein

Liedjes uit Magadan, televisie bij de bank,
Wodka wegwerken met banaan, daar houdt ons volk van!
Het biertje Baltika negen, in het gazon je perk rooien,
Naar Turkije vliegen voor de *** daar houdt ons volk van!

Refrein


Opmerkingen:
Stas Michajlov, Zjanna Friske: Twee Russische zangers
Obelisken van beton: Verwijzing naar die enorme betonnen overwinningsmonumenten uit de Sovjettijd
Zjigoeli: Een auto uit de Sovjettijd
Zomaar kredieten verzamelen: Verwijzing naar de oligarchen die rijk werden dankzij duistere zaakjes
Wodka wegwerken met banaan: Door een chemische reactie geeft dit hetzelfde effect als het gebruik van heroïne (kennelijk, net opgezocht, dus vraag mij niet om de details)

Всякие вещи

Vanalles

Я вернулся в Голландию
Ik ben terug in Nederland

Hoi blog! Daar ben ik weer! Ik zocht net mijn blog weer eens op en kwam tot de ontdekking dat ik sinds halverwege april niks meer op de blog heb gezet! :O Daarom nu even een post om mijn belevenissen van de laatste tijd op een rijtje te zetten.

2 mei ben ik teruggekomen naar Nederland. Tussen mijn laatste blogpost en deze datum heb ik tentamens gehad, hebben we de kroning live bekeken vanuit Petersburg en hebben we 1 meidemonstraties gezien.
Allereerst de tentamens: deze verliepen goed en ik heb ze allemaal gehaald! Het enige tentamen dat minder goed liep, was het tentamen van kunstgeschiedenis, maar dit kwam meer door de warrige docent, die alle studenten een 1-op-1 presentatie wilde laten geven en vervolgens hen nog overhoorde over wat schilderen. Gevolg was dat het tentamen gruwelijk uitliep, omdat iedereen op elkaar aan het wachten was...
30 april hadden we onze laatste drie tentamens. Toen deze voorbij waren, werd het programma officieel afgesloten met champagne, fruit en gebak. Daarna hebben we op het NIP live de kroning gezien, terwijl we onderhand op de door ons bestelde pizza's aan het wachten waren. Toen deze er na twee uur nog niet waren, hebben we de koerier gebeld om te zeggen dat we die pizza's niet meer hoefden.
1 mei is in Rusland een feestdag: het is namelijk de Dag van de Arbeid! De dag begint met dé demonstratie om half 11. Deze begon op Plosjjad Vosstanija, dus bij mij om de hoek. In de anderhalf uur durende demonstratie liepen zowel vakbonden als politieke partijen mee. Grote groepen, zoals die van Verenigd Rusland (momenteel de grootste partij in de Doema), waren onderverdeeld in de verschillende rayons van de stad.
Werkelijk iedereen liep mee, van Verenigd Rusland...

...en de Communistische Partij van de Russische Federatie...

...tot kleine linkse splinterpartijtjes...

...en extreem-rechtse partijtjes, waarvan ik weiger een foto hier te plaatsen.

En 2 mei was het helaas dan weer gedaan met de pret! Al een paar dagen lang was ik bezig met dingen in het koffer te gooien, maar op 2 mei ging toch nog even snel het grote geschut de koffer in. Tegen een uur of 12 (als ik me goed kan herinneren) reed de taxi voor die ons naar het vliegveld bracht. Daar troffen we de rest van onze groep en binnen enkele uurtjes waren we weer in dat saaie Nederland, waar we werden opgewacht door vrienden en familie.

In de dagen erna maakte ik een korte tour langs familieleden en heb ik in totaal drie keer een selectie (300 foto's) van al mijn foto's (1000+) laten zien, veel verteld en meegenomen geschenkjes uitgedeeld.
Een bliksembezoek, dat was het, want op 9 mei, de Dag van de Overwinning, stond ik in Leiden, om 4 uur 's ochtends op de Lammermarkt te wachten, want ik ging naar...

Белград
Belgrado

Inderdaad, Belgrado. De hoofdstad van Servië. Uitgaanshoofdstad van de Balkan, naar verluidt. Lekker weer, goedkoop eten. You know the drill.
Om 4 uur stond ik dus op de Lammermarkt, hier zouden we - de leden van MOST die meegingen, het was immers onze jaarlijkse studiereis - elkaar treffen en dan met een bus naar vliegveld Eindhoven gaan. Vanaf dit vliegveld gingen we met een vlucht van WizzAir naar Belgrado, waar we tegen de middag aankwamen.
Nu zal ik niet veel woorden slijten aan Belgrado, want anders wordt deze post veel te lang, maar hier is een korte samenvatting van de reis:
We zaten in Green Studio Hostel, een leuk hostel vlakbij het trein- en busstation, onderaan één van de heuvels waarop Belgrado is gebouwd. De eerste dag sleepte een van de receptionisten ons - min of meer tegen onze wil in - door de stad, omdat hij vond dat wij per sé meteen moesten sightsee-en, voordat we even mochten uitrusten. Hij liet ons het oude hoofdkwartier van het Joegoslavisch leger zien, dat gebombardeerd is door NAVO-troepen in 1999. Verder liet hij ons de kerk van St. Sava zien.
De dag erna liepen we met een professionele gids door het centrum. We bezochten enkele kerken, het enorme fort (Belgrado was lang een grensstad én ligt op het punt waar twee rivieren samenkomen én ligt op een heuvel, dus waarom maak je er dan geen fort?), het militair museum etc. en zagen zo het hele centrum wel zo'n beetje. De dag daarna bezochten we het Joegoslavisch Museum en het Mausoleum van Tito. Dag erna: dierentuin. Die dag daarna zijn we naar Zemun geweest, dit was ooit een apart dorpje, maar is onderhand opgeslokt door Belgrado. In het plaatsje ligt de zgn. Millenniumtoren, die op een heuvel ligt met geweldig uitzicht over de stad. De volgende dag zijn we naar het stadje Novi Sad geweest: dit stadje is de hoofdstad van Vojvodina, een provincie van Servië en heeft o.a. een indrukwekkend fort. De dag daarna was alweer de laatste volle dag, waarop we naar de Nederlandse Ambassade zijn geweest en ik daarna souvenirs ben gaan kopen. 's Avonds was een afscheidsdiner.
En hier wat foto's:

Gebombardeerd legerhoofdkwartier in Belgrado

Kerk van St. Sava

Fort van Belgrado

Graf van Tito

Uitzicht op Belgrado vanuit Zemun

Millenniumtoren in Zemun

Novi Sad

Fort van Novi Sad

И новые планы!
En nieuwe plannen!

En nu ben ik weer in Nederland. Althans. Voor nu. Want... 29 juni vertrek ik weer! Ik ga dan meedoen aan een project in Novgorod. Dit project wordt georganiseerd door de universiteit in samenwerking met het NIP en duurt twee weken. Het houdt in dat ik mee zal doen aan de opgravingen in Novgorod en lezingen en excursies krijg om zo meer over de stad te weten te komen! Gaaf toch?
Misschien neem ik mijn laptop mee, dus misschien wordt mijn volgende post in Novgorod geschreven ;)

Музеи

Musea

Petersburg is een stad van musea. Musea vind je hier werkelijk overal: sommige kerken zijn veranderd in musea tijdens de Sovjettijd, bijna alle paleizen ook en daarnaast vind je in hoofdstraten, maar ook in zijstraten of steegjes nog de meest gekke musea. Zo kun je in Petersburg naar het Broodmuseum, het Grammofoonmuseum, het Dromenmuseum (dat vernoemd is naar Freud), het Kattenmuseum en kun je kiezen uit maar liefst twee erotische musea.

Ikzelf ben in de laatste maanden in een hoop musea geweest. (Nog) niet in de bovenstaande musea, maar wel in de volgende (sommige heb ik al eerder genoemd op deze blog, maar horen hier natuurlijk wel in het lijstje!):
Hermitage, Russisch Museum, Joesoepovpaleis, Spas-na-Krovi, Isaakkathedraal, Petrus-en-Paulusfort (met Petrus-en-Pauluskathedraal en Troebetskoj-bastion), de Keizerlijke Marmerfabriek, het Zoölogisch Museum, de Kunstkamera, de Smolnyjkathedraal, Museum van de Petersburgse Avant-garde, Museum van de Verdediging van Leningrad, het park van Pavlovsk (is een 'museum-natuurgebied'), het Stieglitz-museum en het Etnografisch museum.
...een heleboel dus en ik hoop nog voordat ik weg ga hier een paar musea aan toe te kunnen voegen! ;)
(verder ben ik in Moskou, waar ik nu al twee keer geweest ben - ons studieprogramma voorziet in twee uitstapjes: een naar Moskou en een naar Novgorod -, ook nog in wat musea geweest: de kerken in het Kremlin, het Historisch Museum en de mooie Tretjakov Galerij).

Maar in deze post wil ik het hebben over een van deze musea:

Het Stieglitz-museum
Mijn reisgids gaf aan dat dit museum een echt must-see was en omdat één van onze docenten het tijdens college aanraadde, wilde ik er toch wel eens naartoe.

Het Stieglitz

En het was ook een mooi museum! Alleen: het was een beetje moeilijk om binnen te komen! Het gebouw doet tevens dienst als kunstacademie, dus is er een 'goed' bewaakte ingang, die bestaat uit een poortje en een omaatje in een hokje die dat poortje bedient. Het omaatje wilde weten waarvoor we kwamen. We (een vriendin en ik) zeiden dat we voor het museum kwamen, dat wij studenten waren en naar binnen wilden. Het omaatje sputterde tegen (vorig jaar heeft zij dezelfde vriendin ook ruwweg geweigerd binnen te laten), maar gelukkig kwam er vanuit het gebouw een man aan die het omaatje dwong het poortje voor ons te openen. We konden naar binnen!
Voordat ik verder vertel wat we daarna deden, moet ik even kort uitleggen wat het Stieglitz voor gebouw is. Het Stieglitzmuseum werd in 1878 gebouwd door baron Aleksandr Stieglitz en was bestemd voor studenten van de school voor Industrieel Ontwerp. In het gebouw stelde hij voorwerpen ten toon die als inspiratiebronnen voor de studenten konden dienen. Daarnaast liet hij elke zaal beschilderen in telkens een andere stijl, dit ook ter inspiratie van de studenten. De revolutie van 1917 moest natuurlijk weer roet in het eten gooien: de collectie van het Stieglitz werd voor het grootste deel aan de Hermitage geschonken, de muren werden voorzien van een laag grijze verf en het instituut tijdelijk gesloten. Tegenwoordig is het Stieglitz een onderdeel van de kunstacademie. Studenten werken mee aan het herstellen van de originele beschilderingen van het museum, wat voor hen natuurlijk ongelooflijk mooi werk moet zijn!

Enfin, wij waren dus eindelijk in het museum. We zochten het museum, vonden het en besloten om eerst een kijkje in de rest van het gebouw te nemen, voor zover dat kon. We vonden een enorme hal, waar aan de muren nagemaakte Grieks/Romeinse beeldhouwwerken hingen. En studenten die deze na aan het tekenen waren voor hun colleges. Er lagen stapels van doeken tegen de muren, allen voorzien van de naam van een student en een datum en af en toe een opschrift als "Убери, убью" ("Ruim dit op en ik vermoord je!").

Uiteindelijk gingen we dan het museum in. Bij een kassaatje betaalden we 40 Roebel (1 euro) en we mochten het museum in. Het museum was klein en helemaal volgestouwd met kunstvoorwerpen, afkomstig uit verschillende landen en verschillende tijdperken. Eén kast was helemaal volgepropt met Delfts blauw. Een paar zalen waren kennelijk al gerestaureerd: de plafonds waren prachtig beschilderd!